431 Kusweg
Wat hier vanzelfsprekend is en elders niet — en hoe de straat is, ’s morgens en ’s avonds.
Als je uit het buitenland komt
December en januari zijn hier hartje zomer, niet winter. Het zijn ook de Zuid-Afrikaanse schoolvakanties — daarom zijn dit de drukste en duurste weken van het jaar, en geldt er dan een minimumverblijf van zeven nachten.
Het weer zelf is beroemd mild: aan Mossel Bay, twintig minuten verderop, wordt via het Guinness Book of Records van 1992 het op één na mildste jaarrondklimaat ter wereld toegeschreven, na Hawaï — zelden onder de 10°C in de winter, zelden boven de 28°C in de zomer. Geen enkele maand hier straft een bezoeker.
Bruikbaar openbaar vervoer is er hier niet. Huur een wagen op George Airport, op ruim twintig minuten rijden. In Zuid-Afrika rijden we links, en je hebt een internationaal rijbewijs nodig. De wegen langs deze kust zijn goed, de rit vanaf het vliegveld is makkelijk — en het decemberverkeer dat de vakantiestadjes verstopt, komt nooit tot Kusweg.
Je hebt misschien gelezen over load-shedding — de geplande stroompannes die Zuid-Afrika soms treffen. Het huis draait op zonne-energie met back-up, dus je hoeft je vakantie niet rond een schema te plannen.
Het huis heeft een alarm dat gekoppeld is aan een beveiligingsbedrijf dat gewapend uitrukt, en buiten hangen beveiligingscamera’s. Samen met de buren die hier het hele jaar wonen en de weg waar aan beide einden van de dag mensen lopen, is dit een plek waar gezinnen in de zomer met de ramen open slapen.
Een gastheer verwelkomt je bij het huis en leidt je rond — geen sleutelkluisje, geen zoeken in het donker. Aankomsttijden zijn flexibel: vertel ons wanneer je landt en we regelen het eromheen, late landingen inbegrepen.
De West-Kaap heeft geen malaria. Je kan met kleine kinderen naar het wildreservaat verderop, zonder tabletten.
Het leven op Kusweg
Kusweg loopt langs de kust en vindt daarbij een balans die de meeste strandwegen missen. Het is geen doorgaande weg — niemand gebruikt hem om ergens te komen. Maar verlaten is hij ook niet.
Vanaf het eerste licht zie je joggers, mensen die de hond uitlaten, iemand die voor het werk nog snel gaat zwemmen. ’s Avonds wordt het in het uur voor donker weer levendig. Je kan over de weg wandelen of het zand op stappen en daar lopen — hoe dan ook ben je nooit de enige buiten.
Dat telt als je ver van huis bent. De buren wonen hier het hele jaar, aan beide einden van de dag zijn er mensen op de weg, en iemand ziet je en zegt goedemorgen. Dit is een straat waar op gelet wordt, niet een waar je er alleen voor staat.
Eerste en laatste licht
Dit stuk kust kijkt naar het zuidoosten over de baai, dus je krijgt de zonsopgang boven het water — in de zomer zo vroeg dat je er vanzelf een meemaakt, gepland of niet.
De avonden zijn de andere. Het licht wordt lang en goud langs het strand, de branding zakt, en het hele dorp lijkt buiten te staan. Loop ver genoeg in een van beide richtingen en je hebt het zand voor jezelf.
Je krijgt dezelfde dag antwoord, met de beschikbaarheid en een totaalprijs.